عکسی سیاه وسفید و خاکستری با قطعی مستطیل و افقی.

در نگاه اول و در پس زمینه عکس فقط دو بالش که به صورت مورب در کنار هم گذاشته شده اند و در زیر آنها دو بالش دیگر که به صورت طولی و در امتداد هم  قرار گرفته اند .

و در پیش زمینه نیز آثار دو بالش دیگر یا پتو یا لحاف یا روتختی که در آنتهای عکس به طور مرتب جمع شده نمایان است .

ولی در نگاهی عمیق تر  عکس را نه سیاه و سفید و خاکستری که فقط سفید می بینیم . یا حتی صورتی و یا یاسی . که در کل عکس تنها سیاهی که می بینیم خطوط بافت بالش های رویی هست و سایه روتختی در جلو عکس .

و این یعنی یک عکس هوشمندانه موفق . از یک عکاس باهوش . زیرا توانسته بدون استفاده از انسان ها و فقط با حضور چند وسیله و شی یک عکس عاشقانه و هنری بیافریند. یک تخت خواب دو نفره که از رنگ های یکدست روشن و آرامبخش استفاده شده . رنگ دیوار پشت تخت خواب که روشن است و دو بالش زیرین و دو بالش رویی و رختخوابی که از خط وسطش  از هم جدا شده یک محیط دونفره رو القا می کنه .

و حالت دو بالش رویی که مورب هستند حالت کلی عکس رو شبیه بالهای یک پروانه کرده .و این یعنی پرواز  با دو بال به اوج و رو به آسمان . پروازی که با یک بال به تنهایی امکان پذیر نیست . نه بال چپ نه بال راست .دو بال به هم و هماهنگ. پروانه ای زیبا که باید پروازی زیبا داشته باشد باید خواسته های بال چپ با بال راست همجهت و هموزن باشد. هرگونه ناهماهنگی در این پرواز اختلال ایجاد خواهد کرد .

البته باند پرواز همین تختخواب نیست . بلکه یکی از فرعیات پرواز از همین تختخواب می گذرد.

**************************************************

هنوز کمتر از آنی که بدانی

هر چشمی رازی دارد

و هر رازی زبانی

خواب های کوتاه آشفته بی تعبیرند

تلاشی بیهوده بود

تلاسی برای یک خواب راحت . یک رویا

بستر ما نم کشیده است

-ف.ش.فریاد-

*************************************************

یاد یک فیلم از درو باریمور و آدام سندلر افتادم که درو باریمور دچار فراموشی یک روزه بود و در همان حال عاشق بن استیلر و هرروز بن باید کلی زور میزد تا به درو یادآوری کنه که کیه و چقدر همدیگه رو دوست دارند.

و فردا همان آش و همان کاسه . داستان فراموشی روزانه بن تکرار میشد . تا یک مطلب رو هرروز به زور تو مخ درو باریمور فرو کنه .

نمی دونم چرا . همینجوری شاید!!!

ممنون از دوستات بابت تذکرات