سال ۲۰۲۰ جایی روی کره زمین در غرب آمریکای امروز در جایی که مرز ایالت یوتا و ایالت نوادا رو تشکیل میدهد. شهریست که زمانی وندوور خوانده میشد و الان جمعیتی در آن دیده نمی شود. به علت آزمایشهای اتمی. دولت و ارتش آمریکا مردم را از این منطقه به ایالت های دیگر کوچانده اند. جاستین و بنجامین دوستانی هستند که باهم ازدواج کرده اند . به علت انفجار جمعیت در سالیان اخیر در آمریکا و کلا در کره زمین .دولت ها قوانین ازدواج همجنس بازان را باهم به طور بسیار وسیعی ترویج و تبلیغ می کنند . زیرا که ثمره چنین ازدواج هایی به تولد فرزندان جدیدی نمی انجامد.جاستین و بنجامین که اینجا ما به اختصار بن می نامیممش. تصمیم گرفته اند به دور از چشم پلیس و نیروهای ایالتی در دخمه ای دور از دید در صحرای نوادا و در کنار رودخانه در دخمه ای که ساخته اند به سر برند . چه به این شکل از تیررس رادارهای دولتی نیز در امان هستند . آلودگی هایی که از سالیان پیش بر جای جای این صحرا مانده باعث شده که آنان همیشه ماسکی به صورت و دستکش هایی بر دستان داشته باشند . ولی از آنجا که تمام لباس  دارای الیاف کددار الکترونیک بوده و از طریق ماهواره ها قابل ردیابی هستند . بدون لباس هایی که بتوانند تنشان را بپوشانند شب و روزشان را سر می کنند . شلوار ها مال زمانی بین ده تا بیست سال پیش هستند  که از پدرانشان به ارث برده اند و کدهای الکترونیک را فاقدند. توشه روزانه شان را بر ساک کوچکی که دارند از گیاهان و خزه های زیر سنگ یا موجودات زیرزمینی تهیه می کنند.تصمیم آنها برای آینده ....ایده ای بی معناست.زیرا آینده ای وجود ندارد .و هدفی نیز .تصمیم دارند که بیشتر عمر کنند . همین .

آیا این آینده قابل باور است .

آیا این آینده آینده ایست که ۱۳ سال دیگر انتظارش را می کشیم؟

آیا حاضر به زندگی با همجنس خود خواهیم بود؟

آیا هدفی به نام عمر بیشتر هدف است؟

آینده انسان به کجا می رود؟