عکسی رنگی با قطع مستطیل افقی

پسربچه ای حدودا سه ساله بدون هیچ پوششی و فقط با یک پیراهن مندرس کرم رنگ که از جلو هم بسته شده است . و بقدری خسته و ناتوان و ضیف و گرسنه است که از شدت بی حالی سرش را به دیوار تکیه داده است.و داره از تکه نان های خشکیده روی زمین رفع جوع !!!!! می کنه.همه چیز نشان از یک تراژدی کوچک ولی بزرگ میده.تنهایی پسرک.ضعفش.گرسنگی اش.بی پناهی اش.بی تمیزی اش(نمیگم کثیفی اش)

همه چیز ناتمام است . یا بهتر بگویم تمام شده و نیمه کاره مانده است. دیوار های گلی که ریخته است . رنگ دیواری که طبله شده و کنده است.زمینی که بعد از صاف شدن دوباره کنده شده و ناصاف شده.نان هایی که خورده شده اند و خورده نان مانده . لباسی که ناتمام دوخته شده (یقه ندارد و آستینش وصله دار است)و بدتر از همه بچه ای که به جا مانده است .

این بچه کیست؟ بچه یتیم پدر و مادری که در جنگ یا قحطی مرده اند؟یا بچه سرراهی همین قحطی و جنگ و فقر؟که پدر و مادرش تمامش نکرده اند. مانن همین زمین ناصاف و زخمی شده. مانند همین دیوار کنده کنده شده.ماند همین رنگ ها طبله شده و ریخته.مانند همین نان ها خشک و ریز ریز شده.و مانند همین لباش وصله دار(گاهی) و ناقص(گاهی).

کلیه رنگهای عکس دامنه ای از زرد بسیار کم رنگ(رنگ آستری دیوار و تکه های نان ) تا قهوه ای تیره(رنگ چرک پاهایش و موهای کثیفش)است. بازو ها و ساق پا و رانش را ببینید زیاد باهم تفاوتی ندارند.به قدری لاغر و ضیف شده که حتی نمی تواند روی دو نقطه پهن بدنش بنشند و ناچار شده از نقطه سومی (سرش را با به دیوار تکیه داده)کمک بگیرد تا بتواند نیرویی جمع کند برای خوردن و با خوردن.کثیفی لباسش -پشت یقه نداشته اش- دست ها و پاهایش-مچها .زانو یش-نامرتبی و کثیفی موهایش واز همه مهم تر دو خط قرمزی که از گوشه دهانش به سمت چشمش کشیده شده (باقی مانده از آب دهانش که موقع خواب جریان پیدا کرده و خشک شده - ناخن های سیاهش. زخم بالای ابرویش - نشان از جنگی ناپیدا دارد

با کی؟ با چی؟ کی؟ چرا؟چگونه؟ تا کی؟به چه علت؟

این ها سوالات بی جواب من و شما وهمین بچه ناجور خواهد بود . از ابتدا تا انتها

جنگی که غنایمش فقط و فقط تکه ای نان خشک باشد .خوش به حال هابیلش وخوشتر به حال قابیلش.

پسرکم مرا در گرسنگی ات شریک می کنی؟